dolle pinguinpret

Gisteren, zaterdag, hadden we een interview in de stad. De bedoeling was dat -ondanks het noodweer- ik in de stad zou blijven en nog enkele fotootjes zou nemen, het toeristje zou uithangen en s avonds naar de pinguins op st-kilda zou gaan (lekker gratis hier, tegenover op philip island…)

Het interview is een uur te laat begonnen en duurde ook een uur langer dan verwacht (ging over slip opzuigen in de haven van melbourne…)
De mensen waren wel heel vriendelijk en hadden een magnifiek uitzicht over de stad en de baai, dat maakt natuurlijk al veel goed.

Het toeristje uithangen in de stad was er dus niet bij, enkel de pinguins nog. Maar dat was al voldoende. Met de gedachte: ‘je gaat er geen zien, helemaal geen, je bent vast te laat en wie zegt trouwens dat er er daar zitten. Niemand dat het weet.’ sprong ik tram 16 op en stapte af an de esplanade, klaar om naar de pier te gaan. Gietende regen en geen kat te zien. Wel een mooi uitzicht op Melbourne, met al de lichtjes aan (twas al donker, vandaar)

Achter het pierhuisje, gaat de pier nog een stukje verder, rotsjes en een houten padje hier. Het is hier dat de pinguins wonen. Geen kat te zien. Stilletjes loop ik over de planken en plots…beweegt er een rots. Nuja, het was geen rots, maar een pinguin. Maar in het donker hebben zij net dezelfde kleur als die rotsen. Meestal vond ik ze door hun witgrijs buikje dat een tikkeltje reflecteerde bij het maanlicht en die éne lichtpaal.
Tussen al de rotsjes moet je op zoek gaan naar de kleine pinguins (de soort die hier zit is maar 33 cm groot/klein). Na een tijdje gingen ze mij helpen, door massaal te beginnen roepen. Heerlijk.
Ik kon het niet nalaten om even naar huis te bellen en hen laten meegenieten van die kabaal.

Een uur en 15 minuten heb ik hier gestaan. Helemaal alleen in de gietende regen. Maar het was wel plezant. Hoe langer je er staat, hoe meer ze tevoorschijn durven komen. Sta je een kwartier stokstijfstil op dezelfde plek, dan denken ze dat je landschap bent, en komen ze gewoon gezellig naar je toe.
Na een tijdje stonden ze allemaal op de plankjes, grappige dansjes te doen, -soms ook vechten- en maar heen en weer wandelen met hun platvoetjes. Plets plets plets in de regen. Oh zo grappig en volgens mij oh zoveel leuker dan op philip eiland. Daar moet je ze dan wel niet gaan zoeken, ze wandelen iedere dag mooi hun parade af, maar een tribune en spots? Nee, dan is de Zoo van Antwerpen volgens mij nog interessanter.

Hier mocht je nog wel foto’s nemen, zonder flash. Soms ging hij per ongeluk af (4 keer ofzo, op de 100 foto’s) maar daarnet ontdek ik dus dat ik zo DOM ben geweest om op 400 ISO te trekken, terwijl het nacht was !!!!
Kieke dat ik ben. Vanavond ga ik waarschijnlijk nog eens, maar dan op 1600 ISO… Spijtig genoeg is het nog steeds aan het stortregenen, bah. (en blij dat die mensen hier zijn, met die regen…)

De foto’s van gisteren staan op flickr. Kan zijn dat je even moet scrollen, want ik heb er ook wat melbourne by night foto’s opgezet…