Oranje gekte

Even updaten, want het is alweer een tijdje geleden dat ik nog wat geschreven heb.
Ik heb het dan ook zoooo druk de laatste tijd, maar mij hoor je niet klagen. Liever zo dan moeten doen alsof je het druk hebt.

De bosbrand is intussen volledig gedaan -dat was hij na 2 dagen eigenlijk al- en ik kon dus gerust slapen.
Vrijdag was het hier een nationale feestdag en had ik dus een dagje vrij. Iet haar dochter logeerde hier vorige week en ik heb met haar, de andere dochter en de 2 kleinkinderen naar Healesville geweest, een wildlife park hier in de buurt. -ik had nog steeds geen wombat gezien, vandaar-
Nu dus wel, maar het is natuurlijk niet zo cool als in het echt. We hebben nog wel grappige dingen meegemaakt, zoals Max, de jongste kleinzoon die net kan wandelen, prompt op een wallaby viel. Dat beest sprong haastig onder het kleintje uit en heeft gelukkig geen wraak genomen.

Zaterdag geen ontspanning, ik moest eindwerken…
en zondag was het ook al werken geblazen, want het was Dutch Orange Day, dat is dus een ‘Australische’ naam voor Konninginnedag. Om half 7 uit bed, want we moesten mee de kraampjes helpen opzetten. Een voordeel; nadien kan je in al die kraampjes vanalles lekkers vinden zoals oliebollen -verrukkelijk, met rozijntjes en appeltjes in-, poffertjes -zulke droge lappen, bah- en kroket. Gemiddeld moest je een half uur aanschuiven, er wonen hier dan ook veel Hollanders.

Nog nooit zoveel oranje bijeen gezien. Man Man. En het was dan ook typisch hollands, met heel veel lawaai natuurlijk. Maar ik heb mij goed geamuseerd, het voelde helemaal niet aan als werken.
Ik heb ook het boekenkraam open gehouden en heel veel boeken verkocht, 148. -oude suffe duffe Nederlandse boeken-

’s avonds nog snel even mijn insectenspray in de jeugdherberg van jana gaan oppikken want zij vertrok maandag naar Nieuw-Zeeland. Haar verlof kan nu echt beginnen, ten minste: als er nog geld overschiet